Deskundigheidsbevordering van medewerkers theorielessen over dementie (€ 50.000,-)

Het is lastig om goede zorg te verlenen als je niet precies weet wat de ziekte inhoudt van degene die aan jouw zorgen is toevertrouwd! Veel verzorgenden overkomt dat. Zij hebben nauwelijks theoretische kennis over dementie. Hamanitas Akropolis gaat daar binnen de eigen instelling iets aan doen. Verpleeghuisartsen gaan samen met de dementerenden les geven! Dit gebeurt op een speelse manier in de vorm van theorielessen over dementie en bepaalde benaderingen over de omgang met en de zorg voor mensen met dementie.  

Cursus broers/zussen schizofreniepatiënten (€ 49.663,-)

De contacten tussen volwassen schizofreniepatiënten en hun broers en zussen zijn soms heel beperkt. In het verleden is er vaak veel gebeurd. Er kan sprake zijn van onbegrip. De broers en zussen weten niet goed hoe te communiceren met hun zieke familielid, of hoe ze op een prettige manier met hem of haar tijd kunnen doorbrengen. In dit project wordt een proef opgezet door Familieverenging Ypsilon, GGZ-instelling Kwintes en GGZ-opleidingsinstituut Rino Groep, om de broers en zussen te helpen bij het herstellen van de contacten met hun zieke familielid.

Shared decision making programma (€ 50.000,-)

Voor herstel is het noodzakelijk dat de cliënt zelf de behandeling mee vorm kan geven. In dit project vult de cliënt op de loctie waar hij of zij de psychiater ontmoet, vóór het gesprek, op de computer via een touchscreen, een vragenlijst in waar gespreksonderwerpen worden gekozen. Het gaat om eigen kracht en het doel van het gesprek, maar ook kort over hoe het gaat met slaap, angst, concentratie, drugs, alcohol, medicatie, etc. Dit levert een bijdrage aan de gezamenlijke besluitvorming voor het vervolg. Het computerporgramma helpt de cliënt zijn verhaal te vertellen, en het gesprek over medicatie kan zich richten op de behoefte en wensen van de cliënt. Met het programma is in de VS veel positieve ervaring opgedaan. Er wordt nu een Nederlandse versie van het computerprogramma ontwikkeld in samenwerking met het Trimbos-instituut en het HEE-team (Herstel Empowerment en Ervaringsdeskundigheidteam). In 2009 wordt gestart met een pilot waarin GGZ Noord Holland Noord, GGZ Breburg en GGZ Oost Brabant betrokken zijn.

Outreachend low level persoonlijkheidsstoornis (€ 23.650,-)

Veel patiënten met ernstige persoonlijkheidsstoornissen hebben welluidende namen gekregen zoals 'Hinderende Hulpeisers' of 'Zorgwekkende Zorgmijders'. Deze patiëntengroep roept veel stress op bij hulpverleners. Hoewel de behandelmogelijkheden voor deze groep patiënten aanzienlijk zijn toegenomen, worden zij toch niet beter. Niet omdat de behandelingen niet werken, maar wel omdat deze mensen geen effectieve therapeutische relaties aan gaan. Er zijn sterke aanwijzingen dat de reguliere hulpverleningsattitude van 'beter maken', mede debet zijn aan de scheefgroei in de therapeutische relatie. In dit project worden hulpverleners getraind in een andere attitude ten aanzien van patiënten uit deze groep. In eerste instantie richt het project zich op de ambulante populatie.

Familiegids (€ 24.500,-)

"Ik wou dat ik toen wist wat ik nu weet! Als er maar één behandelaar geweest was, die mij wat verteld had, mij desnoods had doorverwezen, in plaats van dat ik ook dát nog allemaal zelf moest uitvogelen". Een hartenkreet van een familielid. Om een zo goed mogelijke steun voor patiënten te zijn en om zelf een leefbaarder leven te hebben en te houden, is goede informatie voor familie van mensen met een psychiatrische aandoening, een absolute noodzaak. Maar welke informatie willen familieleden hebben? In dit project wordt het de familie zelf gevraagd. Samen met en getoetst door familie wordt een informatiesysteem opgezet: 'de Familiegids'. Het wordt een informatiebron die zowel door familie als hulpverlening makkelijk en snel gebruikt kan worden.

Familie als bondgenoot (€ 50.000,-)

Familieleden van psychiatrische patiënten vinden dat zij door een vergaande individualisering (en medicalisering) van de psychiatrische problematiek, buiten de hulpverlening van de naasten worden gehouden. Zij ervaren dat de familie als bron van alle kwaad wordt gezien. Het nieuwe adagium wordt: "zie de familie als sleutel voor een oplossing en niet als oorzaak van de problemen". In dit project werken familieleden, cliënten en professionals samen om de hulpverlening aan mensen met ernstige psychiatrische problemen te vernieuwen. Zowel de familie als de cliënten krijgen scholiing in herstel.

Allochtone cliënten trainen hulpverleners (€ 48.600,-)

De meeste instellingen in de GGZ, Maatschappelijke opvang en de Verslavingszorg, hebben te maken met een toenemend aantal cliënten van buitenlandse afkomst. De behandelmethodieken zijn echter afgestemd op autochtone doelgroepen. Het gevolg is dat allochtone cliënten vaak te maken krijgen met (wederzijds) onbegrip, gebrekkige informatie en een voor hen onprettige bejegening. Hulpverleners weten op hun beurt niet altijd raad met de hulpvraag en omgangsvormen van hun allochtone cliënten. In dipt project worden allochtone cliënten vanuit de instelling zelf getraind en ingezet om hulpverleners kennis te laten maken met de belevingswereld van allochtone cliënten. De training staat in het teken van herstel. De inzet van de ervaringsdeskundige allochtone cliënten draagt daardoor zeker ook bij aan het eigen herstelproces. De pilot vindt plaats in 3 GGZ-instellingen.
Het project is vroegtijdig stopgezet vanwege het faillissement van Stichting Kwadraad, uitvoerder van het project.

Herstelgerichte zorg Molenwijkconferentie (€ 40.000,-)

De Molenwijk is een afdeling voor langdurige rehabilitatie en verblijf. Op deze afdeling merken veel cliënten dat de relatie met, voor hem of haar, belangrijke mensen, onder druk heeft gestaan als gevolg van hun psychiatrische aandoening. Hoewel veel cliënten dit graag anders zien, voelen zij zich niet altijd in staat deze verbanden op eigen kracht te herstellen. In samenwerking met het lectoraat Rehabilitatie van de Hanze Hogeschool zullen enkele ervaringsdeskundigen worden opgeleid tot netwerkbondgenoot. Samen met deze ervaringsdeskundigen brengen cliënten die daar animo voor hebben, hun sociale netwerk in kaart en geven aan wat hun wensen zijn. Vervolgens wordt door een onafhankelijk mediator een conferentie belegd waaraan het sociale netwerk, de cliënt en de ervaringsdeskundige deelnemen. Daar worden concrete afspraken gemaakt. De ervaringsdeskundige stelt
zich daarbij nadrukkelijk op als bondgenoot van de cliënt. De aanloop, opzet en uitwerking van de Molenwijkconferentie worden beschreven en zijn zo overdraagbaar naar andere instellingen.

Uitzendbureau Opstart (€ 35.000,-)

Centraal in dit project staat het begrip empowerment. Empowerment is het versterken van de autonomie, meer eigen keuzes kunnen maken, meer kansen creëren en die grijpen om het eigen leven te verbeteren. In dit project wordt
gebruik gemaakt van kennis, kunde, en vaardigheden van cliënten ten behoeve van reguliere taken binnen RIBW IJssel-Vecht. Er worden vacatures geworven en cliënten gezocht die de taken kunnen uitvoeren. Een team van vrijwillige cliënten bemiddelt en matcht. De cliënt wordt uitgedaagd na te denken over zijn mogelijkheden, mede door het volgen van de cursus ‘Herken je kwaliteiten’. Het project zal de cliënttevredenheid bevorderen, maar door de presentiebenadering ook de werktevredenheid van de medewerkers.

Steunstructuur herstelproject (€ 50.000,-)

Ervaringsdeskundigen worden steeds meer ingezet in de psychiatrische zorg. Dit vraagt veel energie van hen. Zij hebben behoefte aan een steunstructuur (coaching, supervisie, intercollegiale uitwisseling, ondersteuning). Met een goede steunstructuur wordt voorkomen dat ervaringsdeskundigheid in de marge blijft opereren, en bevorderd dat het als prominent element kan worden ingebed in de bestaande structuren. Participatie van ervaringsdeskundigen zal worden vergroot en uitval verkleind. In Nieuw Zeeland en Boston is een steunstructuur ontwikkeld die erg succesvol is. Deze wordt nu geschikt gemaakt voor de Nederlandse situatie.

Attitudeverandering binnen de GGZ (€47.500,-)

Het perspectief voor mensen met een ernstige psychiatrische aandoening wordt vaak negatief en uitzichtloos voorgesteld. Hierdoor denken hulpverleners, cliënten en familieleden dat verbetering er niet in zit. Toch weten we dat dit niet met de werkelijkheid overenkomt. Een verloop met afwisselende fasen voor herstelmogelijkheden biedt een juister beeld. Herstel activeert hoop, en stelt niet in eerste instantie centraal wat de hulpverlener als behandeldoelen ziet. In dit project wordt nieuw psycho-educatiefmateriaal ingezet om de attitudes bij cliënten, familieleden en hulpveleners over het ziektebeloop te veranderen. De cliënt wordt weer de regievoerder en kan zelf keuzes voor zijn behandeling maken.

Onlinecursus herstelverhaal (€ 50.000,-)

Met onze verhalen helpen we onzelf. En dat werkt! Een herstelproces is een uniek, persoonlijk proces waarin mensen met psychische beperkingen proberen de draad weer op te pakken en hun leven opnieuw inhoud en richting te geven. Bewustwording van de eigen ervaring stelt mensen met een psychische aandoening in staat verhalen te maken waarin zij zelf en elkaar herkennen. In dit project wordt een digitale onlinecursus ontwikkeld voor het maken van het eigen herstelverhaal, met een e-consultmogelijkheid met een ervaringsdeskundige trainer. De cursus bestaat ui 10 tot 12 lessen (steun bij herstel, valkuilen, begeleiding en herstel, bewustwording, uitkomen voor je psychiatrische achtergrond, vakantie, verliefdheid, levensloopvragen). Een ervaringsdekundige trainer geeft online toelichting bij inhoudelijke vragen en feedback op gemaakte opdrachten. Afgeronde verhalen worden met toestemming geanonimiseerd in rubrieken gepubliceerd.

Bevordering gezondheid en toegang tot de gezondheidszorg van illegale vrouwen die in Nederland wonen (€ 100.000,-)

In Nederland leven naar schatting 25.000 - 50.000 vrouwelijke migranten zonder verblijfvergunning. Over de gezondheidstoestand en zorgbehoefte van illegalen, en zeker van vrouwelijke illegalen, is onvoldoende bekend. Bij allerlei organisaties die zich inzetten voor de gezondheid van illegalen en bij hulpverleners, bestaat de indruk dat vrouwelijke illegalen veel lichamelijke en psychische klachten en ziekten hebben. De weg naar de gezondheidszorg weten zij niet te vinden. Zij hebben veelal geen eigen huisarts waardoor continuïteit van zorg ontbreekt doordat zij niet over hun medisch dossier beschikken terwijl zij verschillende hulpverleners raadplegen. Het UMC St. Radboud afdeling Huisartsgeneeskunde en Vrouwenstudies Medische Wetenschappen wil in een project:

1. de gezondheidstoestand en problemen met de toegang tot de gezondheidszorg van vrouwen zonder verblijfsvergunning in kaart brengen;
2. de vrouwen een medisch onderzoek aanbieden;
3. op grond van het medisch onderzoek een mobiel medisch dossier opstellen, met een advies op welke terreinen medische hulp zinvol zou zijn;
4. zonodig voor de vrouw een huisarts zoeken.

Het project wordt onder voorwaarden gedeetelijk door het Centraal Fonds financieel ondersteund.

Positionering patiëntenorganisaties (€ 27.000,-)

STG/Health Management Forum wil een HMF-projectgroep over de positionering van de patiëntenorganisaties als derde partij in de zorg naast zorgverzekeraars en zorgaanbieders instellen. Rondom deze drie spelers is een cirkel te trekken van andere partijen die ook te maken hebben met de positioneringsvraag dan wel financiering van de patiëntenbeweging, zoals overheden, fondsenwereld en farmaceutische bedrijven. Deze partijen delen met elkaar dat zij vaak voor financiering van activiteiten van de patiëntenbeweging worden benaderd en dat er soms spanning bestaat ten aanzien van de (on)afhankelijkheid van patiëntenorganisaties ten opzichte van deze financiers. De projectgroep stelt zich ten doel:

1. Vastellen hoe de rol en de positie van patiëntenorganisaties met de veranderingen in de Nederlandse gezondheidszorg er uit zou moeten zien, willen deze organisaties als volwaardige gesprekspartner kunnen functioneren.
2. Het in kaart brengen en realiseren van de voorwaarden die nodig zijn om de bij de doelstelling vastgestelde positionering te kunnen bereiken.
3. Einddoel is een breed gedragen visie over de rol, taken, verantwoordelijkheden en (structurele) financiering van de patiëntenbeweging. Duidelijkheid omtrent de invulling van de samenwerking met, en richtlijnen voor financiering vanuit andere partijen en het maken van werkafspraken.

Het Centraal Fonds stelt namens de zorgverzekeraars een bedrag ter beschikking van € 25.000,-. Verder stelt het Centraal Fonds als voorwaarde dat een jaar na de plenaire slotbijeenkomst een inventarisatie plaatsvindt van wat er van de werkafspraken geealiseerd is. Voor de inventarisatie reserveert het Centraal Fonds € 2.000,-.

Zelfmanagement incontinentie (€ 75.000,-)

In Nederland hebben naar schatting ruim 800.000 volwassenen problemen met continentie. Het overgrote deel heeft te maken met urine-incontinentie. Deze problemen leiden vaak tot afname van kwaliteit van leven door onder andere schaamte, depressie en beperkingen in de mobiliteit, fysiek functioneren en maatschappelijke participatie. Minder dan een derde van de mensen met incontinentie zoekt hulp. Redenen hiervoor zijn dat het een taboe is en behandelmogelijkheden onbekend zijn. Hoofdknelpunten ten aanzien van het zorgproces zijn:

• gebrek aan onafhankelijke informatie aan de patiënt;
• gebrek aan tijd en specifieke kennis bij de huisarts;
• extramuraal is weinig informatie beschikbaar voor de incontinentieverpleegkundige;
• hoogdrempelige toegang tot incontinentiezorg.

Met het projectplan Zelfmanagement incontinentie wil Vilans (voorheen KITZZ) in samenwerking met de Stichting Bekkenbodem Patiënten en de Vereniging Verpleegkundigen & Verzorgenden Nederland (afdeling Continentie), een via de website te ontsluiten zelfmanagementprogramma incontinentie (zowel voor urine als ontlasting) ontwikkelen, die een oplossing biedt voor de eerste 4 hiervoor genoemde knelpunten. Het Centraal Fonds stelt hiervoor € 75.000,- ter beschikking.

Zelfmanagement ouderen (€ 18.175,-)

Het Universitair Medisch Centrum in Groningen heeft 3 effectieve zelfmanagementcursussen ontwikkeld, die door ouderen worden gewaardeerd. Het gaat om de cursussen:

1. Grip op het leven: een serie huisbezoeken voor zeer kwetsbare ouderen (6 huisbezoeken door een getrainde coach).
2. Geef uw leven een beetje meer Glans: een groepscursus voor 55+ vrouwen (6 wekelijkse bijeenkomsten).
3. Grip op lijf en leven: een groepscursus voor ouderen met verschillende chronische aandoeningen (6 wekelijkse bijeenkomsten).

De cursussen zijn wetenschappelijk geëvalueerd. De focus ligt niet op wat mensen neit kunnen, maar op wat zij wél kunnen (positief zelfmanagement of empowerment). Op basis van de bewezen waarde van de curssussen wordt in dit project een landelijk gespreide implementatie van de cursussen beoogd. Het Centraal Fonds stel een bijdrage van € 18.175,- ter beschikking voor de implementatie van tenminste één cursus 'Grip op lij en leven' in 12 provincies.

Dementie, bewegen en pijn (€ 758.749,-)

Het Interfacultair Centrum voor Bewegingswetenschappen van de Rijksuniversiteit Groningen wil binnen het Alzheimer Bewegings- en Pijncentrum in het UMCG en in samenwerking met het CBO, met 25 implementatietrajecten er voor zorgen dat door lichamelijke activiteit, stabiliteit en/of verbetering teweeg wordt gebracht van cognitieve functies (executieve functies en geheugen) en stemmingen (depressie), bij ouderen die lijden aan dementie. Aanvrager wil een en ander bereiken door:

• Het implementeren van lopen (30 minuten per dag) en kauwen op de afdelingen psychogeriatrie van verzorgings- en verpleeghuizen.
• Het implementeren van meer lopen en kauwen in de thuiszorg.
• Het bestrijden van pijn aan het bewegingsapparaat en meer specifiek aan het kauwapparaat om respectievelijk het lopen en kauwen opnieuw mogelijk te maken voor dienen die op basis van pijn niet meer konden lopen en/of kauwen.
• Inzicht in de bijdrage van elk van deze implementaties op stemmingen, cognitieve functies en zorglast van dementerenden.
• Het ontwikkelen van een werkend implemenatiemodel waarmee de verzorgenden en mantelzorgers aangezet worden om 'bewegen' als vast onderdeel in de dagelijkse verzorging op te nemen.

Interactief multimediaprogramma voor psychosociale ondersteuning chronisch zieken (€ 25.000,-)

Bij het Academisch Ziekenhuis Groningen (Coördinatiecentrum Chronisch Zieken) is belangstelling ontstaan voor de rol die een interactief multimediasysteem zou kunnen vervullen in de psychosociale ondersteuning van chronisch zieken. Uit vooronderzoek is gebleken dat:

• een aanzienlijk deel van de chronisch zieken te maken heeft met psychosociale problemen als gevolg van hun aandoening en dat het aanbod van psychosociale ondersteuning over het algemeen beperkt is;
• de meeste psychosociale problemen ziekteoverstijgend zijn;
• een aantal chronisch zieken die er bij uitstek in is geslaagd om hun kwaliteit van leven te verbeteren heeft hierover veel kennis en ervaring opgebouwd;
• een aantal van hen is er toe gekomen dit vast te leggen in de vorm van publicaties, boeken en trainingsmateriaal;
• een multimediaprogramma wordt door de gesprekspartners gezien als een uitstekend middel om de verspreiding van kennis en ervaring m.b.t. het verbeteren van de kwaliteit van leven te realiseren.

Naast allerlei in de cd-rom/dvd te behandelen thema's zoals: ik en mijn ziek zijn, ik en mijn persoonlijkheid, ik en mijn omgeving en ik en mijn leven, zullen er ook praktische oefeningen in het programma worden opgenomen waardoor de chronische zieke ook kan ervaren wat de verschillende thema's voor hem/haar kunnen betekenen in termen van kwaliteit van leven.

Palliatieve terminale zorg aan psychiatrische patiënten (€ 61.088,-)

Symfora groep wil verbetering brengen in de zorg voor ernstig zieke volwassen patiënten die langdurig in een psychiatrisch ziekenhuis zijn opgenomen. Het doel is op termijn een hospice te realiseren. In dit hospice kunnen patiënten die door hun problematiek geweigerd worden in het reguliere hospice, palliatieve terminale zorg krijgen. Daarnaast wordt beoogd de opgedane kennis en producten, richtlijnen en diensten die al ontwikkeld of in ontwikkeling zijn te bundelen tot een gebruikersvriendelijke handleiding voor Palliatieve Terminale Zorg in de GGZ en deze verder te verspreiden.

Intercultureel addendum depressierichtlijn (€ 184.532,-)

De multidisciplinaire richtlijnen in de GGZ houden geen rekening met de diversiteit aan cliënten in Nederland. Hierdoor wijken hulpverleners af van de richtlijnen of leggen deze naast zich neer. Het gevolg is dat de best beschikbare kennis uit de richtlijnen niet toegepast wordt bij deze doelgroep en daardoor verstoken blijft van evidence based know-how. Mikado heeft financiële steun gekregen voor het ontwikkelen van een ‘intercultureel addendum op de multidisciplinaire richtlijnen depressie’. Met het addendum kan een hulpverlener de beschikbare kennis op een verantwoorde manier toepassen, hetgeen leidt tot betere diagnostiek en behandeling, tot minder drop-outs en tot effectieve en efficiëntere zorg.

Landelijke crisiskaart (€ 350.163,-)

Stichting Vi!ce Nederland (voorganger van Geestdrift) wil de crisiskaart landelijk beschikbaar maken voor cliënten in de (openbare) geestelijke gezondheidszorg. Op verschillende plaatsen in Nederland zijn crisiskaartconsulenten actief om mee te helpen bij het opstellen van een crisisplan en een crisiskaart. De crisiskaart is bedoeld voor mensen die ooit in een psychische crisis zijn geweest en reden hebben om te verwachten dat een crisis in de toekomst opnieuw tot de mogelijkheden behoort. De mens in crisis is tijdelijk de regie over het leven kwijt. Met de crisiskaart krijgt de cliënt de mogelijkheid om zelf te regelen wat er moet gebeuren in een crisis. Vo!ce zal tijdelijk als landelijk informatie- en ondersteuningspunt functioneren. Het project richt zich op GGZ-cliënten, grotendeels ambulant wonend, maar ook intramuraal. De 1e prioriteit is een website. Daarnaast is het belangrijk om een draaiboek te maken waarin staat wat er nodig is om een crisiskaartproject in de eigen regio op te starten en een draaiboek waarin het proces rond het maken van een crisiskaart wordt beschreven. Het Innovatiefonds heeft onder een aantal voorwaarden het bedrag van € 350.163,-beschikbaar gesteld. Afhankelijk van de resultaten in het eerste jaar wordt bekeken of de financiële steun voor twee volgende fasen wordt toegekend.

Minisymposium in het kader van zelfmanagement chronisch zieken (€ 25.000,-)

De Stichting Week van de Chronisch Zieken wil tijdens het openingscongres van de ‘week’ en in het ‘Magazine Chronisch Ziek’ aandacht besteden aan een aantal door het Innovatiefonds gehonoreerde succesvolle zelfmanagement projecten. De stichting vindt het zeer opportuun om deze projecten, in het kader van het jaarthema ‘Red jezelf!?’, onder de aandacht te brengen van patiëntenorganisaties, beroepsbeoefenaren en beleidsmaker. Het Innovatiefonds kent hiervoor een bedrag van € 25.000,- toe.

Nofear4u.nl (€ 24.000,-)

De Angst Dwang en Fobie Stichting wil een interactieve website ontwikkelen met als werktitel nofear4u.nl voor jongeren in de leeftijd 12 – 21 jaar om empowerment van jongeren met angst-, dwang- en fobie-stoornissen te stimuleren. Daarnaast zal de website nuttig zijn voor leerkrachten, huisartsen en andere hulpverleners. Leerkrachten zullen door informatie van de website inzicht krijgen in angststoornissen, waardoor ze eerder kunnen signaleren wat er aan de hand is met de leerling en gepaste actie kunnen ondernemen. Huisartsen en hulp-verleners raken nog beter geïnformeerd over angststoornissen en doorverwijsmogelijkheden. Jongeren en hun naasten worden via de website de weg gewezen waar zij meer informatie over de aandoening en de behandeling kunnen vinden. Door het aanbieden van een laagdrempelig en toegankelijk medium met mogelijkheden voor chatten en deelname aan een forum, kan de jongere beter weten wat hij kan en mag verwachten van een gerichte behandeling. Lotgenotencontact zal worden gestimuleerd.

Medische en tandheelkundige projecten in Kenia (€ 8.500,-)

Rotary Doctors wil tandheelkundige hulp aanbieden aan een zeer moeilijk te bereiken doelgroep die in de binnenlanden woont van West-Kenia, op zeer afgelegen en moeilijk te bereiken plaatsen en waarvoor tot nu toe in het geheel geen tandheelkundige verzorging beschikbaar is. Rotary Doctors wil een mobiele tandheelkundige kliniek opzetten in het zelfde gebied waar Rotary Doctors een mobiele medische jeepline heeft. De tandarts of de opgeleide Keniase Community Oral health Officer behandelt met mobiele apparatuur patiënten op de afgelegen plaatsen. Het Innovatiefonds stelt € 8.500,- ter beschikking voor bovengenoemd project.

Anoniem en fysieke counseling, voorlichting en transmissie-preventie van HIV/AIDS in Rwanda (€ 25.000,-)

Stichting Samen in Actie wil in samenwerking met de lokale autoriteiten in het district Ruhango en Nyanza, meer activiteiten t.a.v. de voorlichting over HIV/AIDS ontplooien. Praten over seks, homoseksualiteit, en HIV/AIDS is taboe in Rwanda. Anonieme counseling en voorlichting, vooral via moderne communicatiemedia, zijn nodig om de bevolking van Rwanda te informeren over deze taboe-onderwerpen. De stichting wil via haar bureau in Ruhango 5 middagdelen per week voorlichting geven over HIV/AIDS aan mensen die besmet zijn. Verder wil men via telefoon (70% van de bevolking heeft momenteel een mobiel), op anonieme basis, (gratis) advies en voorlichting geven. Via de televisie en de radio zal campagne gevoerd worden over de telefonische informatielijn. Het Innovatiefonds stelt een bedrag van € 25.000,- ter beschikking onder de voorwaarde dat de continuïteit van de activiteiten t.a.v. preventie van HIV/AIDS gewaarborgd blijven door het opzetten van creatieve andere activiteiten die geld genereren. De Stichting heeft daarvoor concrete ideeën aangedragen.